Terugbetaling psychotherapie

Philippe Grisar Psycholoog & Psychoanalyticus

... 0mdat iedereen anders is ...

Over de terugbetaling van psychotherapie en andere rode neuzen...

Minister De Block betaalt uw visite terug??? Het is maar om te lachen. (foto: HLN.be)

Mensen met matige psychische problemen zullen binnenkort kunnen rekenen op een terugbetaling van een kortdurende behandeling bij een klinisch psycholoog of klinisch orthopedagoog binnen een interdisciplinair kader. De regering trekt hiervoor 22,5 miljoen euro uit.

 

http://www.deblock.belgium.be/nl/vanaf-1-januari-2018-%E2%82%AC500-onbelast-bijverdienen

Goed om weten:

Welke mutualiteit betaalt wat terug? Klik op onderstaande link:

 

info van het Vlaams patiënten platform

 

 

Minister de Block kondigde met veel lawaai aan dat psychotherapie zou worden terugbetaald...

 

Maar veel stelt haar voorstel niet voor. Het budget is zo klein dat het niet meer dan een principiële questi is waarbij ze duidelijk aanstuurt om de discussie over de psychotherapie te forceren. De Block kiest voor kortdurende behandelingen, op voorschrift van de arts en enkel voor "matige psychische aandoeningen".

 

Het komt er waarschijnlijk op neer dat de geste die de mutualiteiten reeds op eigen houtje doen, (deels?) zal worden vergoed aan de mutualiteiten. Voor de hulpvrager zal er weinig verschil zijn met de huidige toestand. Met dit verschil dat je aan een arts zal moeten vragen of je psychisch lijden 'matig' is.

 

bedenking

 

De psychologenverenigingen maken zich zorgen over o.m. de 'autonomie' van het beroep. Dit wil zeggen dat de psy een eigen expertise heeft die buiten het medische veld ligt en eigen is aan het beroep.

De Block gaat er van uit dat een medisch geschoolde arts zich eveneens als een psycho-diagnostisch expert ontpopt.

In haar voorstel komt ze tegemoet aan de vraag naar controle: Wie bepaalt de hoedanigheid en de duur van een psychotherapie? Stel je voor dat de psy behandelingen doet die niet nodig zijn. Artsen hoeven hier geen controle...?

 

Dusr schakelt De Block graag de arts in die het medische dossier beheert en over de zorg(-uitgaven) waakt. Hoewel vele huisartsen vaak goede luisteraars zijn, psychologen zijn ze niet.

De vereiste expertise wordt de arts aangeboden via vragenlijsten (vaak door de psychofarmaceutische industrie) zodat jou lijden kan worden vereeenvoudigd tot het optellen van een symptomen tot een (hopelijk matige) 'stoornis'.

Die matige stoornis kan idealiter weggewerkt worden door een korte protocollaire behandeling. (Dat laatste behelst een welomschreven behandeling die vaak werkzaam is op korte termijn. Jammer voor u want de terugval is vaak groot terwijl steeds meer studies aantonen dat therapieën die over een langere tijd gaan, significant minder herval kennen.)

 

Net zoals de CM nu reeds eist dat een arts, een clb of een GGZ individuele psychotherapie voorschrijft, de duur beperkt tot enkele sessies en de terugbetaling summier houdt. De vrijheid van keuze van de zorgvrager wordt hierdoor beperkt - tenzij je het natuurlijk zelf betaald. Daarnaast maakt de politiek hier een keuze voor kortdurende therapieën die eerder mikken op functioneren dan op het vinden van een eigen weg in het leven of duurzaam herstel. Problematieken die een langere zorg nodig hebben vallen in haar voorstel zowiezo uit de boot.

 

In haar zogenaamde strijd tegen de 'charlatans' pakt de minister hier eerder het ruime en vruchtbare aanbod van de psychotherapie aan in ruil voor een op een paramedische leest geschoeide beurtenreeks (zoals bij de kinesist of logopedie). Onder het mom van wetenschappelijk opent de minister een nieuw charlatanisme: de protocollen. De logica van het wetenschappelijke optelsommen in prachtige statistieken nemen de plaats in van de psychische behandeling van mens tot mens.

Gelukkig zal het zo'n vaart niet lopen en wenst men wellicht het trapsysteem zoals in Nederland te hanteren.

Tot hier tot houden de psy's voet bij stuk.

 

Dus aan de ene kant hoopt de minister dat kortdurende behandelingen heilzaam zouden zijn terwijl die in se door gelijk wie aangeboden kunnen worden. Dat is economisch denken.

Aan de andere kant vraagt ze terecht een lange gedegen opleiding met voortdurende vorming - dat leggen we trouwens onzelf op. Dat stemt hoopvol.

 

Voorlopig kan de psychotherapeut nog verder werken maar hoe dan ook zal u zelf voor de behandeling moeten betalen (t.t.z. dat uw arts bereidwillig uw aandoening als matig zal kwalificeren: dan krijg je tenminste een stukje terug).

 

Psychotherapie in België is nochtans gigantisch goedkoop. Voor al die opleidingen en expertise blijken de erelonen die de psy's nu vragen onrealistisch laag.

In het Tijdschrift voor Klinische Psychologie nr2. april-juni 2017, rekende Johan Vereycken uit dat voor een rendable praktijk het honorarium 75€ bedraagt zonder rekening te houden met ancienniteit of expertise. Maar niemand van ons durft zoveel aan te rekenen.

 

De verenigingen van psychologen en psychotherapeuten zullen trachten verder te onderhandelen.

 

Philippe Grisar Vrouweneekhoekstraat 95 9100 Sint-Niklaas - Psycholoog - psychoanalyticus - psychotherapie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Copyright © All Rights Reserved